"Należeć"

Czasami potrzeba czasu

Aby zrozumieć chęci i potrzeby

Osoby, na której nam zależy.

Ja nie miałam okazji

Zmieszałam cię z błotem

Za co cię bardzo przepraszam.

Nie wiedziałam, że tego potrzebujesz

Że ty musisz należeć.

I czuję się jak idiotka

Nie już dlatego, że dałeś mi władzę.

Czuję się jak idiotka

Bo nie wysłuchałam cię wtedy, gdy mnie potrzebowałeś.

Musiał minąć czas

Abym pojęła dużo rzeczy

Przecież wiesz, że było ich sporo

Na mojej głowie.

Musiałam ogarnąć tą najważniejszą

Dla mnie.

Musiałam ogarnąć potem siebie

I swoje pragnienia.

A na końcu zostałeś ty.

I nareszcie zauważyłam

Że mnie potrzebujesz

Że musisz należeć 

Do mnie.

"Czy wrócisz"

Ogarnia mnie wielka niewiedza

I wielki niepokój

A moje serce całe drży

Bo ciebie już nie ma.

I nie wiem, czy wrócisz

Nie obiecałeś mi wczoraj.

I nie wiem, czy będziesz tęsknił

Nie mam pewności.

I nie wiem, czy napiszesz

Nie obiecałeś mi wczoraj.

Chociaż mam odrobinę nadziei

W swoim małym sercu

I tak nie wiem

Czy wrócisz.

"Ciepło"

Chciałabym tak beztrosko

Raz jeszcze wziąć cię

W ramiona i spojrzeć

W twoje szare oczy.

Zatracić się w ich spojrzeniu

I poczuć to

Co poczułam na początku

Ciepło.

"Brak ciebie"

"Życie nie polega na tym

By w idealnym stanie włożyć je do trumny"

Przeczytałam to dzisiaj

Na jednej ze stron facebookowych.

I nie wiem, dlaczego wtedy

Pomyślałam akurat o tobie.

Może odpowiedzią jest

Twoja skrytość i niechęć do dalszego działania?

Ona kłóci się z moją potrzebą

Chwytania każdego dnia

Chociaż powiem ci w sekrecie

Poznałam ciebie i nie chcę już tak.

 Żyć dniem jakby miało się jutro nie wstać

Trochę mnie to przerosło

Chociaż dla mnie zawsze ważne były chwile

Ważna każda sekunda.

I bum, cisza.

Brak mi słów.

Brak mi chęci.

Brak też już ciebie.

"I znikam"

Czuję tą niechęć

Czuję wielkie oddalenie

Wiem że nie chcesz

Ale też mi nie powiesz.

Nie wiem, dlaczego?

Przecież to początek

A wtedy łatwo uciec

Od kontaktu

Od kogoś, z kim nie jest się blisko.

Powiem, że nie rozumiem.

Nie mogę rozgryźć twoich myśli

Twierdzisz, że chcesz - nie ma cię

Twierdzisz, że nie czujesz - angażujesz się.

Bo jak inaczej

Mam zinterpretować

Twoje dwa głupie słowa

Miłego dnia?

Jak inaczej 

Mam zinterpretować

Twoją troskę o mnie

I dobre słowa?

Jak inaczej

Mam zinterpretować

To ciepło, którym mnie otaczasz

Będąc przy mnie?

Mieszasz mi w głowie,

Coraz bardziej.

Nie myśle już racjonalnie,

Bo to bez sensu.

Chcesz to bądź

Nie chcesz - tylko powiedz

Jedno słowo

I znikam.

"Jak ta kropka"

Boję się

Ogarnia mnie uczucie niepewności

Coraz częściej

Coraz bardziej.

Przykro mi

Nie widząc innych wiadomości

Twojego uśmiechu

Twoich oczu.

Pierdole już

Twoje słowa

"Miłego dnia"

Są puste.

Puste jak ja teraz.

I czuję się jak idiotka

Prosząc o spotkanie

Prosząc o zainteresowanie

Prosząc o wiadomość.

Ja już widzę

Do niczego nie prowadzi

Twoje słowo "chcę"

Ono też jest puste.

Puste i bezcelowe

Jak te kropki

Zapisane przy każdym czwartym wersie

Tego idiotycznego wiersza.

"Kredyt zaufania"

Mimowolnie zadajemy się z ludźmi,

Z którymi chcemy mieć coś do czynienia

Którzy zapełniają nam poniekąd pustkę w naszych sercach.

Pewien mądry człowiek mi to powiedział,

Słysząc kolejną historię o ludziach,

Których poznałam

I przyznaję mu rację.

Ktoś z góry musi mieć niezły ubaw

Wysyłając nam co chwilę

Kolejną osobę, 

Która poniekąd jest naszą częścią.

Prawdą jest też to,

Że przeważnie bliskimi ludźmi

Nazywamy osoby, które w jakiś sposób przypominają nas

Są jedną z części naszej duszy.

I kiedy zatrzymasz się na chwilę,

Mój drogi,

To zobaczysz jaką częścią ciebie jestem.

Może jesteśmy nazbyt podobni?

Może ta myśl cię zabija,

Nie pozwala racjonalnie myśleć

Ale ja już przy każdym oddechu

Wykrzykuję usilnie twoje imię.

Poszukuję cię w smsie,

Pytając siebie DLACZEGO jest inaczej?

Może to mój błąd,

Że nie potrafię się nauczyć

Żyć spokojnie, statycznie utrzymać emocje

Tylko się angażuję.

Mogę powiedzieć, że wydaję się otwarta

Ale nie dla każdego, uwierz.

Daję kredyt zaufania każdemu,

Kogo spotkam na swojej drodze

Dałam go też tobie

Bo widziałam to światło.

I nie chcę, byś mi go oddawał

A zatrzymał

I wykorzystał.

I był, po prostu.

"Czy świat byłby piękniejszy?"

A gdyby tak

Całkiem zwyczajnie

Nie wstać jutro

I śnić o tobie?

Czy świat byłby piękniejszy?

Wokół mnie tyle się dzieje

Niesamowitych rzeczy

W mojej maleńkiej głowie

Aż żal mi wstawać.

Leżę z zamkniętymi oczami

Widzę ciemną materię

A w niej tańczysz

Tylko ty.

A gdyby tak

Całkiem zwyczajnie

Wymyślić cię przy mnie

I przytulić mocno?

Czy świat byłby piękniejszy?

Wokół mnie świat przestanie istnieć

I liczył się będzie tylko

Maleńki oddech

I bicie naszych serc.

Leżę z zamkniętymi oczami

Widzę ciemną materię

Ale czuję twoje ciepło

Otulające moje ciało.

A gdyby tak 

Całkiem zwyczajnie

Nie wstać jutro

i śnić o tobie?

Czy świat byłby piękniejszy?