"Głosy"

Coraz trudniej mi zasnąć
Budzę się w środku nocy
Ledwo się wysypiam
Działam jak nieżywa.

Nie mogę pozbyć się
Tych pierdolonych głosów w głowie
Które każą mi się poddać
Rzucić w czarną odchłań.

Chcę je uciszyć, zasnąć ponownie
Albo nie wstać już więcej
Aby nie słyszeć, aby nie cierpieć
Aby nie odtwarzać tego w głowie.

Dzień za dniem, godzina za godziną
I tak ciągle, i tak w kółko
Aż w końcu pęknę
I się poddam.

"16:50"

Chciałabym znaleźć

Sens mojego istnienia

W Twojej osobie,

Drogi chłopcze.

Tylko dlatego, bo wiem

Że zrozumiesz.

"Szkło"

Mam tylko dwadzieścia jeden lat

I jestem zmęczona tym życiem

Walczeniem i szczęście

Zbieraniem zranionego serca.

Dużo ludzi je zbijało 

Tłukło jak szkło, więc uwierz

Jeśli mówię, że chce

To nie kłamię i nie chcę się bawić.

Nie ma to dla mnie sensu

Bo sama już nie chce

Wpierdalać się w coś bez efektu,

Wkładając wszystkie emocje.

"Bóg"

Z wielkim spokojem wracam 

Do dni, w których cię spotykałam

Wchodziłam do twojego samochodu

I jechaliśmy prosto w las.

Codziennie to samo

Ta sama wiadomość

Ten sam tor jazdy

Niezmieniony cel.

Odtwarzałam te sceny codziennie

Ten ból i płacz

Cierpienie, że ktoś się dowie

I strach, że mnie złamiesz jak lustro.

Ale pogodziłam się z tym

Bo jeśli Bóg naprawdę istnieje

To właśnie mi zgotował taki los

Musiałam cierpieć, żeby inna nie cierpiała.

"odczytany"

Gdybym miała zmienić przeszłość

Chociaż nie powinnam nawet tak myśleć

Nie odważyłabym się iść dalej

Nie chciałabym dotknąć twoich ust.

Nie spojrzałabym w twoje oczy

Nie pozwoliłabym na żaden dotyk

Nie wzięłabym kluczyka

Nie odpisała na wiadomość.

Byłbyś tylko odczytany, tak jak ja teraz.

"Zdeptać"

Chciałam być wiecznie
Przy tobie, ale dość już tego
Kiedy widzę, jaki jesteś naprawdę
Kiedy widzę, że kłamałeś.

Teraz wiem na pewno,
Że jeden przedmiot w moich rękach
Zmieniłby wszystko - a decyzje
Zbliżyły aż za bardzo.

Żałowałabym, bo twój uśmiech
Okazał się kłamstwem,
Chociaż to w słowach powinno się
To kłamstwo pojawić.

Może lepiej, że tak jest
Bo mam świadomość, że później
Tak jak depcze się nieuważnie kwiatka
Mogłabym zdeptać ciebie.

Zrównać z ziemią i zostawić
Tak jak ci się należało
Chociaż mówiłeś, że chcesz mnie
I być zawsze mój.

"Unikat"

Cieszę się bardzo, że podjęłam wyzwanie

I napisałam od tak, by z Tobą coś zacząć

"Coś" ciekawego, innego niż reszta

Unikatowego, ale wyłącznie między nami.

Trudnego, gdyż kosa natknęła się na kamień

Ale przecież każdy nieoszlifowany diament

Potrzebuje narzędzi, poświęcenia i czasu,

Aby stać się pięknym i niepowtarzalnym.

Jak ja i ty. Po prostu - my.

"Spalić"

Chciałabym złapać oddech

I od nowa zacząć wszystko

Z czystą kartą - bez smutku, który obezwładnia

Całe moje ciało po otwarciu oczu.

Włożyć wspomnienia do jednego śmietnika

Polać je jakąś tanią benzyną

I rzucić jedną jedyną zapałkę,

By spłonęły i zamieniły się w nieznaczący proch.

Wtedy z czystym sercem mogłabym spojrzeć

W jakiekolwiek oczy, bez łez

Ale wiesz, że pozbywając się tego 

Musiałabym spalić każdy mój wiersz?

"Szmata"

Nienawidzę siebie - o ironio,

Nie liczę już który to raz piszę te słowa

Ale za każdym razem, uwierz

Pisze mi się je coraz łatwiej.

Mam dość już pięknych ludzi,

Którzy potrafią tylko słodzić

- widzieć we mnie więcej, niż jest

I ryć się z pomocą, choć jej nie chce.

Wszystko to jeden wielki fałsz,

Bym mogła się otworzyć

I zrobić z siebie bardzo łatwy cel,

Byś mógł strzelić we mnie z pistoletu.

Zrobiłeś to raz - należało mi się,

Ale kolejnego razu nie wytrzymam

I już nawet nie chcę, bo byłam dla ciebie

A ty mnie wyrzuciłeś jak szmatę.

Szmatę, którą dzień wcześniej użyłeś.

"Niepamięć"

Mogłabym ci podać rękę

I z czystym sumieniem pogratulować ci

Że mnie tak łatwo złamałeś

I nie czuję się potrzebna.

Ani warta jednego spojrzenia

Pieprzonego westchnienia

Ani żadnej wiadomości

Bo odeszłam w niepamięć.

"Wspomnienia wracają"

Usuwam się stąd

Najdalej, jak mogę

Już nie chcę tu być

Nie chcę być nigdzie.

Ciągle wracać do mieszkania

Przed drzwiami ocierać łzy

Udawać, że nic się nie dzieje

Że jestem zwyczajnie szczęśliwa.

Nie jestem.

Chcę zająć czymś głowę

Tylko, by nie myśleć

Chociaż to nie jest proste

Wspomnienia wracają.

"Złamane serce"

Czasami chciałabym wrócić do czasów

Kiedy nie czułam nic,

Oprócz nienawiści do siebie 

Która mogła mnie pogrążyć na wieki.

Może teraz byłoby mi łatwiej

Zamiast wiecznie podcinać sobie skórę

Po prostu wziąć jeszcze większą garść tabletek

I odejść jak najdalej do piekła.

Wtedy nie musiałabym czuć bólu

Łzy nie leciałyby z moich oczu

Najzwyczajniej bym cię nie znała

I nie złamałbyś mi serca.

"Nadzieja"

Nadzieja umiera ostatnia

Z ostatnim oddechem na łożu śmierci

Powoli obumiera twoje ciało

Ale mózg dalej pragnie.

Bo nadzieja nas popędza,

Tak jak i ty popędzałeś mnie

I śmiem twierdzić, że to przeszłość

Bo przed nami już nic nie ma.

Oprócz wspomnień

Oprócz złudzeń

Oprócz nadziei.

"Popiół"

Słuchając co wieczór helikopterów

Przelatujących nad moim blokiem

Zastanawiam się, czy kiedyś po cichu
Spadnie na mnie bomba.

Może to moje wyobrażenie,
Że jeden pocisk zmieni drastycznie
Albo moje myśli - moje życie,
Albo zamienię się w popiół.

Ale czy wtedy powstałabym
Z niczego, niczym feniks?
A może tak po prostu prochy rozdmucha wiatr
I świat o mnie zwyczajnie zapomni.

"Potok"

Mam już dosyć tych ludzi
Którzy potrafią po jednej rozmowie
Udawać, że cię znają i przejrzeli cię
Chociaż tak naprawdę gówno wiedzą, nie znają się.

Zabieram więc głos, krzyczę ile sił
Bo w końcu się nie boję
W końcu mam tą siłę,
Którą sama przed laty sobie zabrałam.

I mówię szczerze, że głowa mi już pęka
Od zbędnych słów wypowiedzianych w moją stronę
Nie mających tak naprawdę poparcia,
Wypowiedzianych w pośpiechu.

Staje się to denne, lekko nużące
Kąpać się w potoku myśli i słów
Krążących wokół jak wyścigówka,
Bez końca okrążenie za okrążeniem.

A więc zanim powiesz mi znowu
Zdanie jedno bądź pięć
Pomyśl trzy razy,
Nim zamienisz je w zwykły potok.

"Nie mów"

Zabijają mnie od środka

Wszystkie te myśli

Które ładnie migoczą

W mojej przesyconej głowie.

Mam więc nadzieję, 

Że chociaż ty zrozumiesz

I dasz odrobinę wytchnienia

Zanim cokolwiek sobie ułożę.

Nie mów mi - przemyśl,

Bo ja się już przyzwyczaiłam

Do wszystkiego, co mnie otacza

Mimo, iż uważasz mnie za kłamcę.

To jedna wielka abstrakcja,

Że niektórzy są żałośni i zachowują się

Jak na chujów przystało,

Bo tacy przecież istnieją.

Ci, którzy dzisiaj Tobie rękę podadzą,

A jutro zabiją - bo po prostu tak chcieli. 

"Pytania bez odpowiedzi"

Dzisiaj strzelono we mnie 

Jednak nie strzałą a pociskiem

Z niedużej odległości

Gdyż poczułam to głęboko.

Pytanie, na które nie znam odpowiedzi

Bądź znam, ale ujawnić nie chcę.

Balansuję nad przepaściami,

Z których uwierz mi - łatwo jest spaść

Tylko jeden podmuch wiatru

I nie ma Cię tutaj.

Po prostu rozpływasz się w otchłań.

Dlaczego właśnie ja

Dlaczego akurat On

Dlaczego te słowa

Dlaczego tak jest.

A może Ciebie o to spytam, 

I jak ja odpowiedzi mi nie dasz.

"O wspomnieniu"

Chciałabym się cofnąć

Do momentu, kiedy Cię spotkałam

I przybliżyć się do Ciebie

I pocałować - jak chciałam.

Może wtedy wszystko wyglądałoby inaczej?

Może uśmiechałbyś się teraz

Patrząc jak to pisze

O Tobie - jak o wspomnieniu,

Które będzie się odtwarzać w mojej głowie.

"niewinne słowa"

Dlaczego wszystko, co zaczęło się

Od niewinnych słów 

Nie potrafi się również skończyć

Na niewinnych słowach?

Tylko kończy się ciszą.

"Ostatnie westchnienie"

Chciałabym ten ostatni raz

Spojrzeć w twoje piękne oczy

I zatracić się w ich czułości

Otulić ich radością.

Jest już jednak za późno

Nawet na sekundę twego wzroku

Na jedno słowo

Na ostatnie westchnienie.

"Sens"

Nie ma to już sensu

Słowa przestają mieć znaczenie

Echo cichnie w mroku

Nie powtórzysz ich znaczenia.

One znikają, spadają w odchłań

Czarnej dziury, pochłaniającej wszystko

Rwąca litera po literze

Aż wessie ostatnią.

Tak się to kończy

Zwykłą ciszą - tak jak powstała

Również z tej ciszy

Która sens nabierała.

"W tej chwili"

Nie każ mi myśleć o tym

Co dalej będzie, w przyszłości

Bo ja wolę przeżywać tu i teraz,

Co się dzieje dookoła.

Przyszłość na mnie czeka

Ze spokojem, cierpliwością

Teraz - przelatuje mi za szybko

Więc chcę zwolnić.

Nie myśleć, oddychać

Ze spokojem w swojej ciszy

Zatracać się w chwili

Która zdarza się tylko raz.

Przelatuje kiedy mrugniesz

A z każdym oddechem zbliża się inna

Więc usiądź obok mnie

I uśmiechnij się do mnie.

W tej właśnie chwili. 

"Jedyna"

Czasami mnie dobijasz

Ranisz ostrzem w plecy

Ale się nie dziwię

Bo oddaję ci dwukrotnie.

I to nie jest tak, że cię nie znoszę

Bo jakbym miała skoczyć w ogień

To za tobą bym wskoczyła

Nie zastanawiając się minutę.

Już się nie muszę obawiać

Bo jest ktoś, kto zawsze będzie

Po twojej stronie - teraz

I już na zawsze.

Więc nie muszę być twarda

I surowa, żeby cię wspierać

Tylko mogę cię przytulić

Bez obawy o ciebie.

Bo pamiętaj moja droga,

Jesteś moją siostrą

Jedyną.

Najukochańszą QuiQui.

"Nie zostawiaj"

Nauczyłeś mnie wiele

Chociaż Ci tego nie mówię

Bo mówienie  o uczuciach jednak nie jest

Moją dobrą stroną.

Za dużo się kłócimy

Za dużo przelewa się łez

Ale zawsze będziesz tym jedynym

Moim tatą.

Dzięki Tobie się nie daję

Ani życiu, ani ludziom

Dałeś mi siłę

Więc się nie poddaję.

I będę dalej walczyć będąc tutaj

Chociaż samej jest mi ciężko

Dla ciebie, byś nie wyjeżdżał

Bo powinieneś być z nami.

Więc proszę, nie zostawiaj ich

Kiedy sama to zrobiłam

Bo Twoje życie jest z nami

A nie tam, gdzie teraz jesteś.

"Mamo"

Chciałabym przyjść do Ciebie

Parę lat wstecz

I prosto z serca powiedzieć

"Kocham Cię" i przytulić.

Chciałabym, żebyś nie miała wątpliwości

Że najszczerszą miłością

Obdarowuję Ciebie każdego dnia

I myślę o Tobie - bo tęsknię.

I czasem jest mi ciężko

Bo nie ma Cię przy mnie

A bardzo tego chce 

- po prostu przytulić.

Bo kiedyś nie chciałam

I bardzo żałuję,

Że nie przytulałam Cię codziennie

Jak wracałaś z pracy.

"Sen"

Dajmy się chociaż raz

Ponieść nieznanej melodii

Może ona zabierze nas tam,

Gdzie nie mieliśmy odwagi wejść.

Zamknijmy oczy a Ty chwyć mnie za rękę

Pójdźmy za wiatrem w nieznane

Tylko mnie nie puszczaj

Idź krok w krok za mną.

A na końcu, gdy otworzysz swoje oczy

Proszę, uśmiechnij się szeroko

Kiedy zobaczysz mnie obok w piżamie

Bo to był tylko sen.

"Tak nie powinno być"

Muszę puścić Cię wolno

Chociaż tak bardzo nie chcę

Oddać cię w ręce innej

I zapomnieć na zawsze.

Bo tak powinno to być

Tak powinno się stać

My nigdy nie mieliśmy nawet prawa

Do wspólnego istnienia, spotkania.

Muszę puścić Cię wolno

Wymazać wszystkie wspomnienia

I udawać, że nasz pocałunek

Nic nawet przez chwile nie znaczył.

Bo tak powinno być

Tak powinno się stać

My nigdy nie mieliśmy nawet prawa

Do wspólnych myśli i planów.

"Nieznajomy"

Nawet Cię nie znam

I nie wiem, czy tak naprawdę chce

Po tym, co mi powiedziałeś

Po tym, co robisz.

Ale i tak jak głupia

Co chwilę, dosłownie sekundę

Patrzę w ekran telefonu wyczekując

Ciebie i twej wiadomości.

"Tak, panie W."

Usiadłam przy komputerze

I od tak stwierdziłam, że to Ty

Staniesz się chociaż na chwilę 

Moją małą inspiracją.

Gdybym powiedziała o tym

Wprost do ciebie

To byś myślał, znając ciebie

Że wygrałeś i masz władze.

Pierdolone myśli

Pierdolony Ty

Osoba, która sobą 

Nic nie mogła zaoferować.

Nie chce, żebyś gnił

Ale żebyś cierpiał

Tak jak ja

Tak jak ona.

Może wreszcie zrozumiesz

Że twoje czyny

Mają pierdolone konsekwencje

Tak, panie W.

Szkoda, że w zwykłym człowieku

Brak jest tego człowieczeństwa

A w twojej konkretnie osobie

Chuj ma tylko znaczenie - mózg nie.

"Ona"

Wybiła godzina 11

A po tobie śladu jak nie było

Tak po prostu nie ma.

I chyba powoli odchodzę

Od zmysłów, czy może

Tak jak zawsze spierdoliłam sytuacje.

A może już stwierdziłeś

Że nie chcesz mnie a ją

I z nią zostałeś już na dłużej.

"Bezsilność"

Z niecierpliwością powiem Ci

Wyczekuję godzina po godzinie

Minuta po minucie

Aż do mnie się odezwiesz.

Bezsilność mnie zabija

Dlatego wolę być na górze

A ty masz być na dole

Czekać tylko na mnie.

Chcę wszystkiego na odwrót

By poczuć w rękach moc

Rzeczywistą i kontrolę

Daną mnie nad tobą.

"Pieprzone myśli"

Nie potrafię wytłumaczyć

Moich myśli i uczuć

Ani mojego przywiązania 

Do Twojej obecności.

Nie rozumiem dlaczego

Nie potrafisz napisać "nie chcę"

Pokazując to raz za razem

Kiedy między nami jest cisza.

Nie wytłumaczę też uśmiechu

Który dzisiaj się pojawił

Kiedy moje oczy widziały

"Miłego dnia" - od ciebie.

Dlaczego tak już jest

Że nie potrafimy razem

Dotrzeć się i pogadać

Tak jak wcześniej.

"Piękny świecie"

Mój piękny świecie

Chcę ci życzyć z całego serca

Uśmiechu na Twojej cudownej twarzy

Kiedy patrzysz na mnie.

I po prostu czujesz - ja i ty

Że to właśnie jest to

I nie cofniemy się oboje

Nawet przed wielką skałą.

Poskładamy siebie na nowo

Jak puzzle rozrzucone gdzieś

W szarym pokoju

Aby potem go pomalować.

Mój piękny świecie

Chcę ci powiedzieć jednym tchem

Kocham Cię i zawsze będę

Trzymać cię za rękę do końca.

Końca naszych dni.

"Przemyślenia"

Szczerze czuję już powoli

Jakbym toczyła cichą walkę

Ja przeciwko moim myślom

Moje myśli przeciw sercu.

Szukam czegoś, co mi brakuje

Nie potrafiąc nawet wyjaśnić

Co to dokładnie jest

Dlaczego się tak mieszam.

Chaos zatacza krąg

Obezwładnia moje myśli

Myśli o Tobie, rozumiesz?

To nie jest wcale proste.

Nie mam konkretnego pomysłu

Piszę jak do śmietnika 

Zbędne słowa, których nie powiem

Nawet swojej rodzinie.

Chcę żyć, nie tonąć.

"Od nowa i przewijam"

Nie chce składać z Tobą broni

To nie jest dobre wyjście

Muszę bardziej pięść zacisnąć

Aby nie poddać się twemu płaczu.

Zrujnowałeś wszystko

Przegrałeś każdą sekundę

Mając tyle szans

Olałeś każdą z nich.

Pociągnę za spust

Bo to jest dobre wyjście

I strzelę sobie w głowę

Bo mózg najdłużej pracuje.

A ja już nie chcę

By wspomnienia w mojej głowie

Od nowa i tak w kółko

Odtwarzały się jak zacięta płyta.

Od nowa i przewijam.

"Daleko ponad ląd"

Weź proszę głęboki wdech

Podejdź delikatnie się kłaniając

I chwyć mnie za rękę

Ciągnąc mocno do siebie.

Złap mnie w ramiona

Zamknij swe oczy

I daj się prowadzić

W rytm tej melodii.

Poczuj, że jest Ci tu dobrze

Tutaj jak i teraz

Ze mną w objęciach

Tańcząc dookoła.

Oddaj się pięknej melodii

Patrząc w głąb mych oczu

Uśmiechnij się szeroko

I skradnij me usta.

Zapomnijmy o wszystkich

Tańczących na sali

I porwij mnie w myślach

Daleko ponad ląd.

"Jak przyjaciółka"

Znowu mi piszesz,

Że coś się zmieniło

Wiem przecież jedno

Zmieniasz zdanie co chwilę.

Usiądźmy na ławce i jak na spowiedzi

Opowiedz mi jednym tchem 

Co się tak nagle zmieniło

W Twojej pięknej główce.

Daj mi tam zajrzeć

Bym mogła Cię zrozumieć

Nie naciskać, bo nie wiem

I wspierać cię mocno.

Jak przyjaciółka.

"Ryzykowna gra"

Nie wiem dlaczego

Mam niecny plan

Wobec ciebie mój drogi

Gotowy do zrealizowania.

Zakręcić Tobą dookoła

Abyś w jednym dniu był ze mną

W drugim tylko pragną

Aby dalej ze mną być.

To jest ryzykowna gra

Wykładam powoli wszystkie karty

Stawką jest nasz los

Czy chcesz się podjąć?

"Wargę"

Leżę w mokrych włosach

Zamykam zmęczone całym dniem oczy

I myślę o Tobie trzymając rękę

Na unoszącym się pod wpływem oddechu brzuchu.

O tym, że mógłbyś teraz leżeć 

Obok mnie i całować moją szyję

Łaskocząc mnie przy okazji

Bo szyję mam bardzo wrażliwą.

Złapać mnie za brodę i delikatnie

Dosłownie opuszkiem palca

Odwrócić moją głowę w twoją stronę

I przygryźć moją wargę.

"Pusto"

Z tyłu głowy miałam myśl

Że już więcej nie usłyszę ciebie.

Czy ty wiesz, jak to boli?

Czekam dniami i nocami

Cisza wszędzie - nicość.

Czy ty wiesz, jak ja cierpię?

Wiedząc, że tu jesteś

Widząc, że trzymasz w ręce telefon.

Czy ty wiesz, że ja płacze?

Wstaję rano i patrzę w telefon

Nicość, pusto.

"Pocałuj mnie"

Usiądź wygodnie a ja Ci opowiem
Historię bardzo wyimaginowaną
O mnie jak i o Tobie razem w objęciach
Po paru piwach, jak wyjdziemy z baru.

Historia zaczyna się pięknie
Ty bierzesz mnie za rękę - ja jak zwykle
Ledwo chodząc na własnych nogach
Pójdę w ciemny kąt za Tobą.

Przybijesz moje ciało jak gwoździa
Do jednej z najbliższych ścian
Spróbujesz złapać mój wzrok
A ja speszona spojrzę w dal.

Złapiesz mnie za talię
I przyciągniesz mocno
Zwrócisz moją wtedy uwagę
Więc nie mów mi siostro.

Spojrzę na ciebie spokojnie
Bacznie Cię obserwując
To, jak mnie pragniesz i czekasz
Aż szepnę ci do ucha - "Pocałuj mnie".

"- jak ofiarę"

Chodź dzisiaj do mnie

Zapomnij na chwilę o niej

Zostaw u mnie telefon

Potem jeszcze raz wróć.

Bo nie możesz zapomnieć

I ja ci nie pozwolę

Wezmę cię całego - jak ofiarę

Nieprędko jej oddam.

"Spragnione"

Piszę o tobie - ale się nie martw

Pisałam też o nim

A więc te słowa nie są nic warte

Mogę je wyrzucić.

Wolę na papier - coś po mnie zostanie.

Chcę być zrozumiana

Niekoniecznie zapamiętana

Przecież ci wszyscy, co odeszli

Nie pamiętają mojego imienia.

Ale chcę, żebyś ty je zapamiętał

Jest inne niż reszta

A ja oryginalna - ponoć

Chociaż nic tutaj oryginalne już nie jest.

Nawet i ty - przepraszam

Wielu jest takich, co zdradzają

A ty masz się wyróżniać?

Może być tym unikatowym?

Nie wiem, czego w to brnę

Powinnam się odsunąć

Ale czegoś mi brakuje

Więc chodźmy na herbatę, później - spacer.

Opowiem tobie, jak braciszkowi

Historię mojego życia

Wypłaczę się na twoje ramię

Po czym pocałujesz moje usta.

Spragnione.

"Koło"

Słuchaj mnie kochanie

Ja piszę o wszystkim tym

Co się dzieje w moim życiu

O dobrych i złych rzeczach.

O Tobie i o mnie

O mnie i o nim

O nim i o niej

O niej i o Tobie.

Koło się zapętla. I od nowa.

Czuję się jak po paru kielichach

W głowie mam mętlik

Chcę cię przytulić - wiem, że nie mogę

Idę więc dalej.

Zatrzymuję się - stop, muszę się oddalić.

Wracam, trzymam cię mocniej

Zróbmy to na siedzeniach twojego samochodu

Odsuwam się - głowa już boli

Może weź mnie tylko za rękę?

Albo nie, pocałuj mnie

Weź w swoje ramiona

A później żałuj tylko tego

Że jesteś z nią - nie ze mną.

"Niunia"

Ciężko mi zebrać słowa

A myślę nad nimi od dłuższego czasu

Bo radości chyba nie potrafię

Przelać na zwykły, szary papier.

Rozweselasz mnie nawet

Kiedy nie rozmawiamy

A to szczerze dziwne

Bo rzadko śmieję się do smsów.

Musisz mi zaufać

Że jak o tobie myślę

A zdarza się to częściej

Widnieje uśmiech na mej twarzy.

Tak po prostu

Bo jesteś dla mnie głupkiem

A ja dla ciebie niunią

I chcę się w to zanurzyć.

Chociaż parę chwil dłużej.

"Kartka papieru"

Ogarnia mnie chujowe uczucie

Nie mogę powstrzymać łez

Czuję się oszukana

Tylko i wyłącznie przez siebie.

Bo jak ta idiotka

Uwierzyłam twoim pięknym oczom

I hipnotyzującym uśmiechu

A teraz mnie zgniata w środku.

Zgniata jak zwykłą kartkę papieru

Ściskając ją w pięści

Coraz mocniej i mocniej

Aż się cała pogniecie.

"Najlepszego Przyjacielu"

W Twoje urodziny chcę Ci powiedzieć

Że jesteś cudowną osobą.

Świat bez Ciebie byłby szary

A ptaki nie śpiewałyby tych samych melodii.

W Twoje urodziny chcę Ci powiedzieć

Że jestem najszczęśliwszą osobą.

Zawitałeś w mym sercu na jakiś czas

To wystarczyło, by widzieć mój uśmiech.

W Twoje urodziny chcę Ci powiedzieć

Że uwielbiam Twój uśmiech.

Rozświetla on najczarniejsze serca

Topi nawet największy lód.

W Twoje urodziny chcę Ci powiedzieć

"Wszystkiego najlepszego, mój drogi Przyjacielu". 

"18:31"

Wybił ten dzień

I właśnie ta godzina

Gdzie miałeś się odezwać

I nastała cisza.

Wiesz, że wiedziałam,

Że stanie się dokładnie to

I pójdziesz w swoją stronę

Nie pamiętając o mnie.

Zostawiając tylko łzy

Na moim policzku

I cierpienie, po raz kolejny

W moim kruchym sercu.

"Obiecałeś"

Piszę kolejny wiersz

Czy jak to sobie nazwiesz

Przecież to tylko określenie

Steku bzdur, który siedzi mi w głowie.

Ale siadając do komputera

Pisząc to wszystko

Przypominasz mi się ty

Tylko i wyłącznie.

Wiem, że to już koniec

Bo zabawa nie trwa wiecznie

Ale to mnie boli

Przecież obiecałeś przy mnie wiecznie trwać.

Obiecałeś..

"Wszystko i nic"

W jednej chwili

Dosłownym ułamku sekundy

Coś we mnie pękło

I nie mogę powstrzymać łez.

Mam powoli dosyć.

Chciałabym zrobić to, co kiedyś

Spróbować raz jeszcze

Wziąć do ust garść tabletek

I zamknąć oczy.

Tylko po to

Aby nie myśleć codziennie o tobie

I o tym, jaka jestem zjebana

Bo spierdoliłam wszystko.

"Manipulujesz.."

Pisząc ci codziennie o uczuciach

Mówiąc do ciebie jak do przyjaciela

Przypominając ci się godzina po godzinie

Widzę, jak bardzo jestem żałosna.

Wiem, że ciebie to tylko bawi

I jesteś ciekaw, do czego mnie umysł doprowadzi

Bo jesteś dobrym obserwatorem

I czekasz na wydarzenia.

Tak jak wtedy, pamiętasz?

Kiedy cały dzień nie powiedziałeś słowa

A ja, głupia, napisałam milion wiadomości

I sama ze sobą się pokłóciłam.

Czułam się zażenowana, jak zadzwoniłeś wieczorem

Ale wiedziałeś, że niczego nie zakończę

Twój śmiech mnie wtedy uspokoił

I nie mogłam być na ciebie zła.

Zawsze mnie śmiechem manipulujesz.

"Mrówki"

Od paru dni nie mogę

Sama z siebie przestać

Myśleć o takiej osobie,

Jaką jesteś ty.

Myśl, że sam nie zadzwonisz

Nie napiszesz wiadomości

Będziesz czekał, aż się przypomnę

Mnie zgniata, jak buty - mrówki.

Przecież są małe i niewidoczne 

Na pierwszy rzut oka, prawda?

"Odwaga"

Wczoraj odważyłam się

Ponownie wylać swoje uczucia

W kolejnej wiadomości do Ciebie,

Na którą i tak nie odpiszesz.

Tak jak zawsze.

"Tęsknota"

Widząc zielone kółko przy twoim zdjęciu

I słowa "AKTYWNY" przy twoim nazwisku

Ściska mnie w żołądku

Nawet nie wiesz, jak mocno.

To chyba tęsknota, wiesz?

"Pistolet"

Gdybym miała jedyną szansę

Wziąć do ręki pistolet jakikolwiek

I strzelić sobie kulkę w łeb

Uwierz, nie zrobiłabym tego.

Chociaż wiem, że nie zawahałabym się.. 

Kiedyś.

"1 i 2"

I znów to zrobiłam

Napisałam.

Jedną wiadomość i drugą - cisza.

Nie dostałam odpowiedzi

A uwierz, że jak ostatnio odpisałeś

Czułam się szczęśliwa

W przeciwieństwie do dzisiaj.

"Piękny kolor"

Właśnie zaczęłam marzyć

Znowu o twoich oczach

W których, uwierz mi na słowo,

Łatwo da się zanurzyć.

I gdyby dano mi tą jedyną szansę

Robiłabym to codziennie

Bez przerwy na mruganie

Byle na nie patrzeć.

Na ich piękny kolor.

"Iść dalej"

Dzisiaj znowu popełnię 

Ten sam błąd

Który robię nieustannie 

Od paru miesięcy.

Po raz kolejny ujmę w dłoń

Mój czarny telefon

Wybiorę na nim twoje imię

I napiszę wiadomość.

Bez celu.

Chciałabym cię upewniać

Że dalej żyję

I mam się nie raz dobrze

Nie raz gorzej.

Jak dzisiaj.

Tylko, że dzisiaj chcę

Powiedzieć ci coś innego

Czego ode mnie jeszcze

Nie zdążyłeś usłyszeć.

Znam twoje zamiary

Próbujesz się dowiedzieć jak najwięcej

Odpowiedzi na twoje pytania

Które mnie powoli dręczą.

Ode mnie się tego nie dowiesz.

Nie jestem normalna

Inna od reszty

Dlatego właśnie popełniam ten błąd

W kółko i w kółko.

Nie powinnam do ciebie pisać

Tylko zapomnieć

Wykasować twój numer

I iść dalej.

"Nie znoszę"

Powiem ci tak szeptem

Na uszko

Bardzo cichutko

Aby nikt nie słyszał.

Gdybym miała stworzoną

Chociaż jedną czarną listę

Zarezerwuje ci na niej

Jedyne piękne miejsce.

Bo cię nie znoszę.

"mój drogi."

WKURWIASZ MNIE NIESAMOWICIE

KIEDY SIĘ WPIEPRZASZ W SPRAWY

KTÓRE NIGDY NIE DOTYCZYŁY CIEBIE

I NIGDY NIE BĘDĄ.

MAM GDZIEŚ TO

ŻE MASZ NATURĘ ZBAWCY ŚWIATA.

NIE POTRZEBOWAŁAM POMOCY

NIGDY NIE BĘDĘ

A JAKBYM CHCIAŁA

TO NIE OD CIEBIE.

CZASAMI CHCIAŁABYM

TAK PO PROSTU

STAĆ SIĘ CHŁODNĄ SUKĄ

I ZNISZCZYĆ CI ZA TO ŻYCIE, mój drogi.

"Informacja"

Parę dni temu

Pewna osoba powiedziała mi

Straszną ciekawostkę

O tobie.

Informacja była krótka

Ale trafiła tam

Gdzie miała pierdolnąć 

Z potrójną nawet siłą.

Moje serce zamarło

Na chwil parę

Ale myśli do dzisiaj

Nie mogę wymazać.

Niektórych rzeczy nie powinniśmy wiedzieć.

"Uwaga"

Czasami mówię do ciebie

Jak do dobrego przyjaciela

Chociaż prawdą jest

Że cię nie znam i nie poznam nigdy.

To naprawdę śmieszne

Wokół siebie mam przecież ludzi

Którym mogę powiedzieć dużo rzeczy

Nawet tych skrytych.

Ale dajesz mi złudne poczucie 

Zainteresowania mną, przejęcia i zmartwienia.

Chociaż mnie wkurwiasz

Kiedy po wysłuchaniu całego monologu

Walisz swoim słowem

Jak kamieniem w serce.

Umniejszasz moje problemy

Robisz to ciągle

Nie pamiętasz już jak to było

Być nastolatkiem.

I tak usilnie wołam ciebie

O uwagę.. 

Nie wiem czemu.

"Złudne odczucie"

Wczoraj przyszedł dzień

Na moje nocne refleksje

Związane właśnie z tobą

Panie nieznajomy.

Rozmyślałam nad tym

Co mi daje znajomość

Z taką agresywną osobowością

Jaką jesteś.

Uczucia z tobą związane

Są szczerze jak miód

Słodkie, ale nie zawsze dostępne

Pszczoła może przecież ukąsić, prawda?

Powiem ci, że lubię mieć poczucie

Małej dziewczynki przy tobie

Dorosłym mężczyźnie

Który przyciąga mnie tajemnicą.

Dajesz mi złudne poczucie zrozumienia

Bezbronności przy każdym twoim argumencie

Chociaż jak już wcześniej wspomniałam

Jest to złudne poczucie.

"Moja koleżanko"

Moja koleżanko,

Powiem ci szczerze

Ogarnia mnie smutek.

To dziwne,

Od bardzo długiego czasu

Tryskało ze mnie szczęście.

Jednak myśl, że cię zraniłam

Dosięga mojej głowy

I wbija mi w nią ciernie.

Nie chciałam, aby tak się stało

Nie miałam zamiaru cię zranić

Wplątywać w różne intrygi.

Na dobrą sprawę,

Nigdy nie miałam takiej

Od sprawy sądowej.

Jednak jestem zbyt dumna

Nie przeproszę cię

Nie wyciągnę już pierwsza dłoni.

Podałam ją jeden raz,

Drugi już nie zamierzam widząc,

Że nie jestem już potrzebna.

On chciał ci pomóc,

A przynajmniej tak myślę

Bo po co chciał się kontaktować?

Jest właśnie takim typem osoby,

Który na siłę próbuje

Zbawić cały świat.

Myślę, że ty też.

Wiem, że go lubisz

Doceniasz jego starania

Więc cieszę się, że jest.

Dla ciebie.

"W twoich ramionach"

Moje ręce ogarnia chłód

Zimno dosięga pod spódnicę

Moja szczęka zaczyna drżeć

Ciało zaczyna się trząść.

To właśnie czuję

Kiedy nie jestem w twoich ramionach.

"Feniks"

Czuję się spalona

Jakby feniks znów obrócił się

W jeden wielki, szary popiół

Na stosie specjalnie przygotowanym.

Chociaż w końcu zmartwychwstanie

Teraz jest zupełnie martwy

Tak jak ja w środku

Bo rzucono we mnie nożem.

Ktoś, kto chciał się nazwać

Moim bliskim przyjacielem

Rzucił we mnie topór

Bym jak drewno rozpadła się..

Na małe kawałeczki.

"Powód"

Daj mi proszę jeden ważny powód

Abym mogła oglądać z tobą gwiazdy

Kiedy nieustannie tylko widzisz słońca zachód

A ja wschód na przedniej masce mojej mazdy.

Jeden dla mnie tak potrzebny

By zanurzyć się z tobą w otchłań tej czerni

Zapomnieć, który dla nas to był dzień chwalebny

I przez jedną noc być tylko sobie wierni.

Daj mi proszę jeden ważny powód

Abym mogła spędzić z tobą jedno życie

Kiedy boję się, że doczeka nas rozwód

A ja skończę samotna na śmierci płycie.

Jeden dla mnie tak potrzebny

By stanąć z tobą przed ślubnym kobiercem

Zamiast puszczać w głowie smutny marsz pogrzebny

Po prostu kochać cię tylko całym sercem.

"Czy nie tego pragniesz?"

Chciałabym unosić się z tobą

W rytm melodii

Która właśnie teraz

Leci mi na słuchawkach.

Uwierz, bądź nie

Rozkoszuję się nią bardzo

Jak twoimi ustami

Tamtej cudownej nocy.

Otwiera moje zmysły

Tak jak twoje słowa

Które melodyjnie płyną

W odłamkach mojej pamięci.

Pobudza moje ciało

Jak twój dotyk

Delikatnie pieszczący 

Moją nagą skórę.

Chcę się unosić coraz wyżej

Aż tchu nam zabraknie

A słowa nie będą miały znaczenia

Poza cichym jękiem.

Czy nie tego pragniesz?

"Nie dzisiaj"

Rozsiądź się mój drogi

Bardzo wygodnie

Na tylnej kanapie

Swojego samochodu.

Patrz jak powoli

Rozbieram wzrokiem

Twoje ciało

Od góry do dołu.

Podążaj za moimi

Spragnionymi ciebie oczami

Chociaż wiem, że na dłuższą chwilę

To nam obojgu nie wystarczy.

Wtedy proszę chwyć moje ciało

Swoimi silnymi rękami

Pociągnij do siebie

I wgryź się w obojczyk.

Usłyszysz cichy jęk

Więc nie przestawaj

Przyciągnij mnie mocniej

I już nie puszczaj.

Nie dzisiaj.

"Co byś wtedy zrobił?"

Wyobraź sobie mnie

Teraz leżącą 

Na twoim łóżku

Co byś wtedy zrobił?

Zacząłbyś od góry czy od dołu
Całować mnie namiętnie

Bądź delikatnie muskać

Moje skrępowane ciało?

Chcę ci dać przewagę

Ten jeden raz

Abyś dał się ponieść 

Swoim marzeniom.

A może tak zwyczajnie

Obróciłbyś mnie na brzuch

I pociągnął za włosy

By poczuć swoje panowanie?

Uwierz, że byłabym wtedy

Twoją uległą

I błagałabym o więcej

Aż ból przeszywałby moje ciało.

A więc może kiedy się spotkamy

Pomyśl, czy chcesz być uległym

A może ten jeden raz

Zostaniesz mym Panem?

Co byś wtedy zrobił?

"Zbawca"

Wydajesz się jakbyś chciał

Zbawić cały świat

A to nie pasuje

Do mojej idei życia.

Nie chcę twojej pomocy

Ani zaangażowania

To mnie przytłacza

Zniechęca do dalszej konwersacji.

Nie tylko ja tak myślę

Że działasz po prostu mechanicznie

Zostałeś skrzywdzony 

I próbujesz podnieść innych na duchu.

Może szukasz odkupienia?

We mnie go nie znajdziesz

Ani ukojenia

Które mogłoby sprawić

Że będziesz szczęśliwy.

Przykro mi, lecz nic nie czuję

Jakbyś odszedł 

Nie zmieniłoby to w moim sercu nic

Dalej byłoby to samo.

Dalej puste.

Nie chcę się angażować

Nie w coś, co nie ma celu

Mimo, że już nie chcę

Żadnego celu mieć.

To mnie nie kręci

Nie czuję tego, co przy innych

Za szybko chcesz działać

A ja działać nie chcę.

Może powinieneś odpuścić?

"Mój chłopcze"

Uklęknij przede mną

Pocałuj moje stopy

I oddaj mi cześć

Tak, jak powinieneś.

Wtedy będziesz wiedział

Że oddam ci się

Powoli

Będę twoja.

Rozpal tylko świeczkę

Daj ją w moje ręce

I pozwól mi z nią tańczyć

Nad twoim ciałem.

Ściągnij koszulkę

Rozepnij rozporek

Rozłóż się na łóżku

I czekaj na mój znak.

Nie zginaj ciała 

Kiedy krople wosku

Będą opadać na twój

Odsłonięty tors.

Wtedy powiem ci na uszko

"Pani jest zła"

I przywiążę twoje ręce i nogi

Do łóżka.

Wezmę znów w moje dłonie

Rozpaloną świeczkę

I będę z nią tańczyć

Nad twoim ciałem.

Aż wosk będzie kapał na twój tors, mój chłopcze.

"Realizm"

Jesteś cichy

Nawet bardziej

Niż ja

Kiedy brak mi słów.

Nie powinno tak być

Przecież nie mamy ciągłego kontaktu

A chciałabym,

Wiesz o tym doskonale.

Z rozmowy na rozmowę

Czuję twoje przygnębienie

Jakby mrok wydobywał się

Z twoich ust.

Jesteś inny

Kiedyś się śmiałeś

Teraz twój śmiech dźwięczy jako wspomnienie

W mojej głowie.

Nie powinno tak być

Żyjemy dniem

A chwila to przecież jedyna jednostka

Nam dana przez świat.

Tylko ona jest ważna

Jak pierwszy seks

Pierwszy oddech

Pierwsze zerwanie.

Na pewno nie dręczy cię ona

Na pewno nie jest to praca

Wtedy też pracowałeś

I słyszałam twój piękny śmiech.

A więc, czy powiesz mi

Co ci siedzi w twojej pięknej głowie?

Jakie demony otaczają twój umysł,

Panie realisto?

"Należeć"

Czasami potrzeba czasu

Aby zrozumieć chęci i potrzeby

Osoby, na której nam zależy.

Ja nie miałam okazji

Zmieszałam cię z błotem

Za co cię bardzo przepraszam.

Nie wiedziałam, że tego potrzebujesz

Że ty musisz należeć.

I czuję się jak idiotka

Nie już dlatego, że dałeś mi władzę.

Czuję się jak idiotka

Bo nie wysłuchałam cię wtedy, gdy mnie potrzebowałeś.

Musiał minąć czas

Abym pojęła dużo rzeczy

Przecież wiesz, że było ich sporo

Na mojej głowie.

Musiałam ogarnąć tą najważniejszą

Dla mnie.

Musiałam ogarnąć potem siebie

I swoje pragnienia.

A na końcu zostałeś ty.

I nareszcie zauważyłam

Że mnie potrzebujesz

Że musisz należeć 

Do mnie.

"Czy wrócisz"

Ogarnia mnie wielka niewiedza

I wielki niepokój

A moje serce całe drży

Bo ciebie już nie ma.

I nie wiem, czy wrócisz

Nie obiecałeś mi wczoraj.

I nie wiem, czy będziesz tęsknił

Nie mam pewności.

I nie wiem, czy napiszesz

Nie obiecałeś mi wczoraj.

Chociaż mam odrobinę nadziei

W swoim małym sercu

I tak nie wiem

Czy wrócisz.

"Ciepło"

Chciałabym tak beztrosko

Raz jeszcze wziąć cię

W ramiona i spojrzeć

W twoje szare oczy.

Zatracić się w ich spojrzeniu

I poczuć to

Co poczułam na początku

Ciepło.

"Brak ciebie"

"Życie nie polega na tym

By w idealnym stanie włożyć je do trumny"

Przeczytałam to dzisiaj

Na jednej ze stron facebookowych.

I nie wiem, dlaczego wtedy

Pomyślałam akurat o tobie.

Może odpowiedzią jest

Twoja skrytość i niechęć do dalszego działania?

Ona kłóci się z moją potrzebą

Chwytania każdego dnia

Chociaż powiem ci w sekrecie

Poznałam ciebie i nie chcę już tak.

 Żyć dniem jakby miało się jutro nie wstać

Trochę mnie to przerosło

Chociaż dla mnie zawsze ważne były chwile

Ważna każda sekunda.

I bum, cisza.

Brak mi słów.

Brak mi chęci.

Brak też już ciebie.

"I znikam"

Czuję tą niechęć

Czuję wielkie oddalenie

Wiem że nie chcesz

Ale też mi nie powiesz.

Nie wiem, dlaczego?

Przecież to początek

A wtedy łatwo uciec

Od kontaktu

Od kogoś, z kim nie jest się blisko.

Powiem, że nie rozumiem.

Nie mogę rozgryźć twoich myśli

Twierdzisz, że chcesz - nie ma cię

Twierdzisz, że nie czujesz - angażujesz się.

Bo jak inaczej

Mam zinterpretować

Twoje dwa głupie słowa

Miłego dnia?

Jak inaczej 

Mam zinterpretować

Twoją troskę o mnie

I dobre słowa?

Jak inaczej

Mam zinterpretować

To ciepło, którym mnie otaczasz

Będąc przy mnie?

Mieszasz mi w głowie,

Coraz bardziej.

Nie myśle już racjonalnie,

Bo to bez sensu.

Chcesz to bądź

Nie chcesz - tylko powiedz

Jedno słowo

I znikam.

"Jak ta kropka"

Boję się

Ogarnia mnie uczucie niepewności

Coraz częściej

Coraz bardziej.

Przykro mi

Nie widząc innych wiadomości

Twojego uśmiechu

Twoich oczu.

Pierdole już

Twoje słowa

"Miłego dnia"

Są puste.

Puste jak ja teraz.

I czuję się jak idiotka

Prosząc o spotkanie

Prosząc o zainteresowanie

Prosząc o wiadomość.

Ja już widzę

Do niczego nie prowadzi

Twoje słowo "chcę"

Ono też jest puste.

Puste i bezcelowe

Jak te kropki

Zapisane przy każdym czwartym wersie

Tego idiotycznego wiersza.

"Kredyt zaufania"

Mimowolnie zadajemy się z ludźmi,

Z którymi chcemy mieć coś do czynienia

Którzy zapełniają nam poniekąd pustkę w naszych sercach.

Pewien mądry człowiek mi to powiedział,

Słysząc kolejną historię o ludziach,

Których poznałam

I przyznaję mu rację.

Ktoś z góry musi mieć niezły ubaw

Wysyłając nam co chwilę

Kolejną osobę, 

Która poniekąd jest naszą częścią.

Prawdą jest też to,

Że przeważnie bliskimi ludźmi

Nazywamy osoby, które w jakiś sposób przypominają nas

Są jedną z części naszej duszy.

I kiedy zatrzymasz się na chwilę,

Mój drogi,

To zobaczysz jaką częścią ciebie jestem.

Może jesteśmy nazbyt podobni?

Może ta myśl cię zabija,

Nie pozwala racjonalnie myśleć

Ale ja już przy każdym oddechu

Wykrzykuję usilnie twoje imię.

Poszukuję cię w smsie,

Pytając siebie DLACZEGO jest inaczej?

Może to mój błąd,

Że nie potrafię się nauczyć

Żyć spokojnie, statycznie utrzymać emocje

Tylko się angażuję.

Mogę powiedzieć, że wydaję się otwarta

Ale nie dla każdego, uwierz.

Daję kredyt zaufania każdemu,

Kogo spotkam na swojej drodze

Dałam go też tobie

Bo widziałam to światło.

I nie chcę, byś mi go oddawał

A zatrzymał

I wykorzystał.

I był, po prostu.

"Czy świat byłby piękniejszy?"

A gdyby tak

Całkiem zwyczajnie

Nie wstać jutro

I śnić o tobie?

Czy świat byłby piękniejszy?

Wokół mnie tyle się dzieje

Niesamowitych rzeczy

W mojej maleńkiej głowie

Aż żal mi wstawać.

Leżę z zamkniętymi oczami

Widzę ciemną materię

A w niej tańczysz

Tylko ty.

A gdyby tak

Całkiem zwyczajnie

Wymyślić cię przy mnie

I przytulić mocno?

Czy świat byłby piękniejszy?

Wokół mnie świat przestanie istnieć

I liczył się będzie tylko

Maleńki oddech

I bicie naszych serc.

Leżę z zamkniętymi oczami

Widzę ciemną materię

Ale czuję twoje ciepło

Otulające moje ciało.

A gdyby tak 

Całkiem zwyczajnie

Nie wstać jutro

i śnić o tobie?

Czy świat byłby piękniejszy?

"Za rękę"

Coś ze mną nie tak

Pewnie nie jeden wers tak zaczęłam

Bądź zacznę.

Ale myślę o tobie

Coraz częściej.

Denerwuje mnie to

Wręcz wkurwia.

Nie mogę przez ciebie pozbierać myśli

Wysyłasz sprzeczne sygnały.

A ja już tęsknię.

Tęsknie za twoim wzrokiem

I nie wiem, co się dzieje.

Nie myślę już racjonalnie
Chcę cię przytulić.

I nie powiem ci więcej
Bo nie mogę.

Wiem, jak zareagujesz..

Chociaż usilnie cię pragnę
Jeszcze raz trzymać
Za rękę.